⚠️7 خطایی که فارسی‌زبان‌ها در انگلیسی می‌کنند
رایج‌ترین خطاهای فارسی‌زبان‌ها در انگلیسی — و اینکه چرا دقیقاً از دستور زبان فارسی می‌آیند.
بیشتر خطاهای فارسی‌زبان‌ها در انگلیسی تصادفی نیستند، نتیجهٔ مستقیم ساختار فارسی‌اند. وقتی بفهمید خطا از کجا می‌آید، دست کشیدن از آن بسیار آسان‌تر می‌شود.
1. انداختن فاعل و فعل «to be»
در فارسی شناسهٔ فعل شخص را می‌رساند، برای همین فاعل را می‌شود انداخت («دانشجو هستم»، «سرد است»). در انگلیسی هم فاعل و هم فعل لازم‌اند.
❌ Am student. ✅ I am a student.
❌ Is very cold today. ✅ It's very cold today.
از همین ریشه جملهٔ بی‌فاعل می‌آید: فارسی «باران می‌بارد» می‌گوید و چیزی در جای فاعل نمی‌خواهد، ولی انگلیسی برای هوا و ساعت و فاصله it می‌خواهد.
❌ Is raining. ← ✅ It is raining. ❌ Is five o'clock. ← ✅ It's five o'clock.
2. حرف تعریف جا افتاده
فارسی حرف تعریف به معنای انگلیسی ندارد («یک» و «را» تا حدی جایش را می‌گیرند)، برای همین فراموش کردنش آسان است — در حالی که در انگلیسی تقریباً پیش از هر اسم شمارش‌پذیر مفرد لازم است.
❌ I saw dog in park. ✅ I saw a dog in the park.
تحلیل مفصل در مقالهٔ دربارهٔ حرف تعریف a، an، the.
خطای عکس هم تقریباً به همان اندازه رایج است — حرف تعریف جایی که لازم نیست:
❌ I like the music. (اگر دربارهٔ موسیقی به‌طور کلی است) ✅ I like music.
3. فعل آخر جمله و صفت بعد از اسم
در فارسی فعل در پایان جمله است و صفت بعد از اسم می‌آید («دیروز فیلم را دیدم»، «ماشین قرمز»). انگلیسی ترتیب ثابتی دارد: فاعل، فعل، مفعول — و صفت پیش از اسم.
❌ I yesterday the film watched. ✅ I watched the film yesterday.
❌ She has a car red. ✅ She has a red car.
در انگلیسی جای کلمه نقش آن را نشان می‌دهد (فارسی با «را» و شناسه نشان می‌دهد)، برای همین نمی‌شود جابه‌جایشان کرد.
4. جمع بعد از عدد و اسم‌های ناشمارش‌پذیر
فارسی بعد از عدد اسم را مفرد می‌گذارد («سه کتاب»، «پنج سیب») — انگلیسی جمع می‌خواهد.
❌ I have three book. ✅ I have three books.
برعکس، بعضی اسم‌ها که در فارسی جمع‌اند در انگلیسی مفرد و ناشمارش‌پذیرند: «اطلاعات»، «اخبار»، «نصیحت». و «مردم» در فارسی مفرد گرفته می‌شود ولی people جمع است.
❌ I need many informations. ← ✅ I need a lot of information. ❌ The news are good. ← ✅ The news is good. ❌ People is waiting. ← ✅ People are waiting.
5. فعل کمکی «do» و نفی دوگانه
فارسی نفی و پرسش را بدون واژهٔ کمکی می‌سازد: «ن» پیش از فعل («نمی‌خواهم») یا فقط لحن و «آیا». انگلیسی تقریباً همیشه do/does/did می‌خواهد.
❌ I no like coffee. ✅ I don't like coffee.
❌ You have a car? ✅ Do you have a car?
از همین‌جا نفی دوگانه می‌آید که در فارسی الزامی است («هیچ‌چیز نمی‌دانم») و در انگلیسی ممنوع:
❌ I don't know nothing. ✅ I don't know anything. / I know nothing.
6. «I have 25 years» و «I am agree»
در فارسی سن با «داشتن» بیان می‌شود («بیست‌وپنج سال دارم»). انگلیسی سن را با to be می‌گوید.
❌ I have 25 years. ✅ I am 25 years old.
الگوی مشابه چند حالت دیگر را می‌سازد:
❌ I have cold. ← ✅ I am cold. (سردم است) ❌ I am agree. ← ✅ I agree. (فارسی «موافقم»: موافق صفت است) ❌ I have hungry. ← ✅ I am hungry.
و برای کارهایی که ادامه دارند فارسی زمان حال می‌آورد («از 2019 اینجا کار می‌کنم»)، ولی انگلیسی present perfect:
❌ I work here since 2019. ← ✅ I've worked here since 2019. ❌ I know him ten years. ← ✅ I have known him for ten years.
7. حرف اضافه‌های ترجمه‌شده
فارسی حرف اضافه‌هایش را دارد و آن‌ها را مستقیم ترجمه می‌کنیم — اغلب خطا می‌شود.
| فارسی | غلط | درست |
|---|---|---|
| بستگی دارد به | depend to | depend on |
| رسیدن به | arrive to | arrive at / in |
| دربارهٔ چیزی بحث کردن | discuss about | discuss |
| با کسی ازدواج کردن | marry with | marry |
| به کسی زنگ زدن | call to you | call you |
| از چیزی شکایت کردن | complain from | complain about |
| منتظر (کسی) بودن | wait (me) | wait for (me) |
و در زمان: فارسی «در» دارد و انگلیسی سه حرف اضافه:
❌ I'll see you in Monday. ← ✅ I'll see you on Monday. ❌ The meeting is in 3 o'clock. ← ✅ The meeting is at 3 o'clock.
چند مورد دیگر که مدت زیادی می‌مانند
«او» جنسیت ندارد. فارسی «او» را برای مرد و زن می‌گوید، برای همین he و she اغلب قاطی می‌شوند: ❌ My mother, he is a teacher. ← ✅ My mother, she is a teacher.
«من و دوستم». فارسی خودش را اول می‌گذارد: ❌ I and my friend went. ← ✅ My friend and I went.
دوست‌های دروغین. واژه‌هایی که در فارسی از زبان‌های دیگر آمده‌اند و معنایشان فرق می‌کند:
| در فارسی | معنای فارسی | در انگلیسی |
|---|---|---|
| ماشین | وسیلهٔ رانندگی | car (machine = دستگاه) |
| فامیل | نام خانوادگی یا خویشاوند | surname / relatives (family = خانواده) |
| تیپ | ظاهر و سبک پوشش | look / style (type = نوع) |
| سرویس | اتوبوس یا توالت | bus / toilet (service = خدمات) |
حرف بزرگ. فارسی حرف بزرگ ندارد، پس: ❌ i speak english and study on monday. ← ✅ I speak English and study on Monday.
سه چیز در تلفظ
با خواندن درست نمی‌شوند ولی باید از وجودشان خبر داشت:
- w و v — دو صدای جدا: در فارسی «و» همیشه /v/ است، پس west و vest یکی می‌شوند. برای w لب‌ها را گرد کنید.
- th — دو صدایی که در فارسی نیست (think، this). جایگزین کردن با «س» یا «ز» فهمیده می‌شود ولی همان لحظه شناخته.
- s + همخوان در آغاز — فارسی آغاز هجا با دو همخوان نمی‌پذیرد، برای همین قبلش «ا» می‌گذارند: school ← «اِسکول»، student ← «اِستودنت». در انگلیسی هیچ واکه‌ای پیش از s نیست.
همهٔ این خطاها حفره‌های انگلیسی نیستند، قاعده‌های فارسی‌اند که درست به کار رفته‌اند. برای همین خودبه‌خود نمی‌روند: شما قاعده‌ای را فراموش نمی‌کنید، قاعدهٔ دیگری را پیوسته به کار می‌برید. و برای همین سریع برطرف می‌شوند — دانش تازه تقریباً لازم نیست، فقط باید یک بار جاهایی را که دو نظام از هم جدا می‌شوند علامت بزنید.
یک نامه، پیش و پس
پیش: Hello! Am student and have 22 years. I work in a shop since 2023. I not know how do you call this in English. You can help me?
پس: Hello! I'm a student and I'm 22. I've worked in a shop since 2023. I don't know what you call this in English. Could you help me?
شش خطا از این فهرست در چهار سطر — و هیچ‌کدام مانع فهمیدن نیست، که دقیقاً توضیح می‌دهد چرا کسی اصلاحشان نمی‌کند.
خودتان را بسنجید
آزمون زیر هر هفت خطا را روی مثال‌های تازه می‌سنجد.