اولین متن‌ها به انگلیسی: بلند می‌خوانیم

قاعده‌های خواندن تا وقتی روی متن به کار نروند بی‌فایده‌اند. پایین سه متن کوتاه هست که هیچ واژهٔ دشواری در آن‌ها نیست: همه‌چیز در مقاله‌های پیشین بررسی شده. بلند و آهسته بخوانید و بعد از هر متن با توضیح مقایسه کنید.

متن 1: دربارهٔ من

Hi! My name is Ben. I am ten. I live in a big city with my mum, my dad and my cat.

I go to school every day. My school is not far. I walk there with my friend Sam.

I like English and sport. I do not like maths.

به چه چیزی باید توجه کرد

واژه	خوانش	چرا
name	[neɪm]	هجای باز، e ساکت
cat	[kæt]	هجای بسته
big, in, is	[bɪg] [ɪn] [ɪz]	هجای بسته، [ɪ] کوتاه
city	[ˈsɪti]	c پیش از i ← [s]؛ -y در پایان ← [i]
school	[skuːl]	ch ← [k]، oo ← [uː]
walk	[wɔːk]	l خوانده نمی‌شود
with	[wɪð]	واژهٔ دستوری ← [ð] واک‌دار
like	[laɪk]	هجای باز

به جفت live [lɪv] و like [laɪk] توجه کنید: like از قاعده پیروی می‌کند — بعد از صامت e ساکت هست و هجا باز است. live (فعل) استثناست: آخرش هم e ساکت دارد، ولی بعد از v این e هجا را باز نمی‌کند و i کوتاه می‌ماند. «-ve» با مصوت کوتاه چند واژهٔ رایج دارد: live، give، have.

برای فارسی‌زبان‌ها: school را «اسکول» نخوانید — [skuːl] با s کوتاه و بی‌مصوت شروع می‌شود. walk را هم «والک» نخوانید: l ساکت است. و with آخرش [ð] است، نه «ز» و نه «ث».

متن 2: خانوادهٔ من

This is my family. We are five: my mum, my dad, my sister, my brother and me.

My mum is a teacher. She works at my school. My dad is a doctor. He works in a big hospital.

My sister Kate is nine. She can sing and she likes music. My brother Tom is three. He can not read yet.

We have a small red car. On Sunday we go to the park.

به چه چیزی باید توجه کرد

• this [ðɪs] و three [θriː] — هر دو با th شروع می‌شوند ولی صداها فرق دارند: واژهٔ دستوری واک‌دار، عادی بی‌واک.
• teacher [ˈtiːtʃə] — ea ← [iː]، ch ← [tʃ]، و پایانهٔ بی‌تکیه به [ə] تبدیل شده.
• works [wɜːks] — or پیش از صامت [ɜː] می‌دهد و -s بعد از [k] بی‌واک [s] خوانده می‌شود.
• likes [laɪks] — همان پایانه، همان [s].
• sing [sɪŋ] — در پایان صدای بینی است، بدون [g].
• music [ˈmjuːzɪk] — هجای باز [juː] می‌دهد و s بین مصوت‌ها [z] خوانده می‌شود.
• car [kɑː] و park [pɑːk] — نوع سوم هجا، مصوت + r.

متن 3: روز من

I get up at seven. I wash my face and have breakfast. I like eggs and tea.

School starts at eight. We have five lessons. At one we have lunch.

After school I play football with my friends. Then I do my homework.

At nine I go to bed. I read a book and sleep.

به چه چیزی باید توجه کرد

واژه	خوانش	چرا
get	[get]	استثنا: g پیش از e [g] خوانده می‌شود
breakfast	[ˈbrekfəst]	حالت نادر: ea ← [e]
eggs	[egz]	-s بعد از واک‌دار ← [z]
tea, eat	[tiː] [iːt]	ea معمولی ← [iː]
lunch	[lʌntʃ]	هجای بسته، ch ← [tʃ]
book	[bʊk]	oo پیش از k ← [ʊ] کوتاه
sleep	[sliːp]	ee ← [iː]
homework	[ˈhəʊmwɜːk]	دو ریشه، تکیه روی اولی

این متن‌ها را چگونه بخوانیم

1. متن را یک بار با چشم بخوانید و واژه‌هایی را که مطمئن نیستید علامت بزنید.
2. هر کدام را بر اساس نوع هجا بررسی کنید — بلند، نه در ذهن.
3. کل متن را دو بار بلند بخوانید.
4. بار سوم سعی کنید هجا به هجا نخوانید، عبارت به عبارت بخوانید: I go to school یک عبارت است، نه چهار واژه.

آهسته و بلند بهتر از سریع و با چشم است. در این مرحله کار این نیست که متن را بفهمید — خودش روشن است — بلکه این است که املا را به صدا وصل کنید. تا خواندن در سکوت است این پیوند شکل نمی‌گیرد: چشم واژه را کامل می‌شناسد و از کنار قاعده می‌گذرد. سه متنِ بلندخوانده بیش از سی متنِ بی‌صدا می‌دهد.

خودتان را بسنجید

در آزمون زیر واژه‌هایی از این سه متن هست و قاعده‌هایی که طبق آن‌ها خوانده می‌شوند.